Batería de Cenizas & Portmán
11 kilometer langs zee, geschiedenis en stilte
In mijn vorige blog Schatten zoeken – Geocachen schreef ik al over ons avontuur bij Batería de Cenizas.
De natuur en het uitzicht maakten zo’n indruk, dat we besloten terug te gaan naar Batería de Cenizas om Danny deze plek ook te laten zien.
Geocachen stond deze keer niet op de planning.
We wilden gewoon de natuur in. Het uitzicht laten zien. Even samen wandelen.
Maar soms ontvouwt een dag zich anders dan je denkt.
Een plek die meteen groots voelt
Batería de Cenizas ligt hoog boven zee. Ruw, open, met een uitzicht dat je stil maakt. De oude militaire restanten geven de plek karakter. Je voelt hier geschiedenis. Niet opgepoetst, maar rauw en aanwezig.
Wat deze plek extra bijzonder maakt, is dat het geen willekeurige ruïne is. Batería de Cenizas werd begin 20e eeuw gebouwd als onderdeel van het kustverdedigingssysteem rond Cartagena. De strategische ligging was geen toeval: vanaf hier kon men de zee controleren en beschermen tegen vijandelijke schepen.
Op het terrein staan nog steeds twee enorme kanonnen. Als je ernaast staat, zie je pas echt hoe groot ze zijn. Ooit waren ze bedoeld om de baai te verdedigen — nu staan ze er stil, als herinnering aan een andere tijd.
Het contrast is bijzonder: zware militaire geschiedenis, omringd door stilte, natuur en eindeloos uitzicht over zee.
We liepen helemaal naar het uiterste punt om nog een fort te bekijken. Daar zagen we een wandelroute aangegeven.
Zo stom dat ik daar geen foto van heb gemaakt — want we hadden helemaal niet het idee dat je hier een ronde kon lopen.
Toch besloten we door te lopen.
Gewoon proberen.
Een onverwachte ronde
Wat volgde, bleek een van de mooiste routes die we tot nu toe hebben gelopen.
Door de geschiedenis die je onderweg tegenkomt.
Door de uitdagingen in het hoogteverschil.
Door de natuur die steeds verandert.
Door de veelzijdigheid van het landschap.
Door de wandelpaden die soms smal en ruig zijn, en dan weer verrassend mooi aangelegd.
Op Google Maps zie ik inmiddels dat er meerdere routes lopen. Dat wisten we op dat moment niet. We liepen gewoon verder, vertrouwend op het pad.
En wat een pad.
We kwamen langs:
- Aljibe de la Batería C8 La Chapa
- Batería de La Chapa — ook hier zie je restanten van oude verdedigingswerken, die herinneren aan de tijd waarin deze kustlijn strategisch van groot belang was.
- Mirador de Cabo Negrete
- Faro de Portmán
Elke bocht gaf weer een nieuw uitzicht. Zee. Kliffen. Diepte. Wind.
Het soort landschap dat groots aanvoelt zonder druk te zijn.
Een cache als bonus
Bij toeval wist ik dat er bij de vuurtoren van Portmán nog twee caches lagen.
Dus die namen we mee.
Geen doel op zich — gewoon een leuke toevoeging aan de route.
Via El Cubano liepen we richting Playa del Lastre naar de volgende cache.
En wauw.
Het leek op een vogelhuisje, met een slot erop. In de hint stond dat de sleutel dichtbij verstopt lag.
We hebben echt lang gezocht.
De zon begon al langzaam te zakken. Het licht werd zachter. En ergens voelden we lichte tijdsdruk — we moesten tenslotte nog helemaal terug naar de auto lopen.
Op een gegeven moment besloten we te stoppen met zoeken.
“Laat maar,” zeiden we.
Maar op dat moment zei Sem dat hij toch nog even ergens wilde kijken.
En hoppa — daar lag de sleutel.
Letterlijk.
Dat moment — pure trots. Alsof alles precies zo moest lopen. Samen het slot openen, het logboek bekijken, terwijl de lucht langzaam van kleur veranderde.
Dat zijn van die kleine avonturen in een groot landschap.
En soms zijn het juist die laatste minuten die je bijblijven.
Van autoweg naar Romeins pad
Een klein stuk liepen we langs de autoweg. Niet ideaal, maar het hoorde erbij.
Tot we een ander pad zagen: Calzada Romana.
Een prachtig aangelegd pad met houten vlonders.
Hierdoor hoefden we niet langs de weg te blijven lopen en werd de route ineens nóg mooier. Het voelde als een cadeau binnen de wandeling.
11 kilometer later
Wat begon als “even laten zien hoe mooi het hier is”, werd uiteindelijk een ronde van ruim 11 kilometer.
Niet gepland.
Niet voorbereid als lange tocht.
Maar gelukkig neem ik altijd voldoende eten en drinken mee. En goede schoenen — want deze route vraagt erom.
Dat is misschien ook wel een tip als je hier wilt wandelen:
draag stevige schoenen en neem genoeg water en iets te eten mee. De hoogteverschillen en afstanden kunnen je verrassen.
Maar wat een route.
Eén van de mooiste die we tot nu toe hebben gelopen.
Door de combinatie van geschiedenis, natuur, uitdaging en uitzicht.
Door de veelzijdigheid.
Door de stilte.
Soms begin je met het idee iemand iets te laten zien.
En eindig je met een plek die je opnieuw verovert.
Dit was hem dan, mijn eerlijke verhaal over Batería de Cenizas & Portmán. Ons verhaal stopt hier niet, er volgt nog zoveel meer te vertellen. Volg ons daarom via de socials om op de hoogte te blijven. We zien je graag terug.
Hasta luego Nicole.
“Deze blog deelt onze persoonlijke ervaringen met verhuizen naar en wonen in Spanje. Regels en procedures kunnen verschillen per regio en per situatie. Wij zijn geen officieel adviesbureau. Waar onze kennis ophoudt, schakelen we zelf ook hulp in. Gebruik onze verhalen dus vooral als inspiratie, maar baseer je keuzes altijd op jouw eigen situatie.”
Batería de Cenizas & Portmán
