{"id":3646,"date":"2025-11-03T10:28:10","date_gmt":"2025-11-03T10:28:10","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.one4us.eu\/?p=3646"},"modified":"2025-11-03T10:38:49","modified_gmt":"2025-11-03T10:38:49","slug":"wandelen-in-ojos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/2025\/11\/03\/wandelen-in-ojos\/","title":{"rendered":"Wandelen in Oj\u00f3s en de Ricotevallei"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Wandelen in Oj\u00f3s en de Ricotevallei<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Een route van dertien kilometer door bergen, ru\u00efnes en rivierdal \u2014 vol geur, zon en stilte.<\/em><\/p>

\u2728<\/strong> Ontdek de magie van wandelen in Oj\u00f3s en de Ricotevallei<\/strong><\/p>

Tussen de bergen van de Ricotevallei vonden we stilte, geur en uitzicht.
Wandelen in Oj\u00f3s en de Ricotevallei<\/strong> betekent urenlang genieten van ruige natuur, adembenemende uitzichten, ru\u00efnes, bergpaden en de rivier Segura die zich door het dal slingert.\u00a0
Een pittige, maar onvergetelijke tocht van dertien kilometer \u2014 vol hoogte, zon en verwondering, in een landschap dat ruikt naar dennen<\/em> en eeuwenoude verhalen draagt.<\/p>

\ud83c\udf04<\/strong> De route \u2013 Wandelen in Oj\u00f3s<\/strong><\/p>

We vertrokken rond elf uur uit Los Alc\u00e1zares. Nog geen uur later veranderde het landschap \u2014 de zee bleef achter ons, en voor ons doemden de bergen van de Ricotevallei op. De weg naar Oj\u00f3s kronkelde zacht omhoog, met op sommige plekken al adembenemende uitzichten. En alsof we welkom werden geheten door het echte Spanje, liep er even verderop een geitenherder met zijn kudde, parallel aan de weg. Zo\u2019n onverwacht moment waarop je glimlacht en denkt: dit is het dus<\/em>.<\/p>

In Oj\u00f3s parkeerden we gemakkelijk bij een ruime parkeerplaats aan de rand van het dorp. Dit was direct ook het startpunt van onze wandeling via\u00a0 Komoot<\/strong>. De lucht was helderblauw, de zon zacht.
We volgden de route van Komoot<\/strong> tegen de klok in, de wandeling had ik thuis al gevonden en opgeslagen, een circulaire wandeling van ongeveer elf kilometer \u2014 bij ons iets langer, omdat we soms afweken van het pad.
We begonnen aan onze tocht die ons uiteindelijk bijna dertien kilometer zou brengen door het hart van de Ricotevallei.<\/p>

De start was pittig. Meteen flink klimmen, soms steil, met losse stenen onder onze voeten. Het was zwaar, ook voor de kinderen, maar elke pauze bracht iets moois: een slok water, een boterham, en dat uitzicht.
Sem en Evy genieten zichtbaar van dit soort avonturen, zo zagen ze heel veel sprinkhanen, groot en klein \u2014 ze kijken hun ogen uit, wijzen naar alles wat ze zien, en vinden het geweldig om zo midden in de natuur te zijn. Het liefste lopen ze voorop, maar sommige stukken waar losse stenen zouden kunnen liggen liet dit niet toe en moest een van ons ouders voorop om de weg te verkennen.<\/p>

Op ruim vierhonderd meter hoogte, het hoogste gedeelte van onze wandeling in Oj\u00f3s, keken we uit over dorpen, bergen en kronkelende rivierbochten. Tussen de rotsen stonden oude ru\u00efnes en verlaten berghuizen \u2014 stille getuigen van een vroeger leven in de vallei. Het was rustig, het enige wat we hoorde was de wind die suisde door de bergen en bomen.<\/p>

Na de top volgde de afdaling \u2014 een zachter ritme, door erg veel losse stenen op de grond, gevaar voor wegglijden was hier wel meer aan de orde. Sem die ineens een salamandertje ziet wegspringen. Beetje bij beetje verandere het landschap, van rotsachtig naar veel bomen. Evy verschrok opeens en zag een eekhoorntje lopen in een boom.Allemaal dingen die ons avontuur compleet maakte.<\/p>

Beneden vonden we een prachtige plek om te picknicken: bankjes, wat schommels, en overal dat uitzicht. De lucht was warm en stil, en ineens hing daar een geur die we al maanden niet meer hadden geroken: dennen<\/em>.
Die frisse, harsachtige geur die hoort bij koelere berglucht, die je diep wilt inademen en even vasthouden. In dit droge deel van Spanje ruik je die bijna nooit, en juist daardoor voelde het bijzonder \u2014 alsof de vallei even ademhaalde met ons mee.<\/p>

Daarna vervolgde we onze wandeling, we liepen op een pad wat ons naar een korte tunnel met een bocht leidde en vervolgens liepen we langs het water, waar de rivier Segura weer van zich liet horen.
Langs de oevers zagen we resten van oude irrigatiekanalen \u2014 stenen en betonnen structuren die het water door de vallei leiden. Eeuwenoude systemen, ooit aangelegd door de Moren, die er nog steeds voor zorgen dat de rivier niet overstroomt en dat de citrusgaarden gevoed blijven. Fascinerend om te bedenken dat die combinatie van natuur en vakmanschap dit landschap al zo lang in evenwicht houdt.<\/p>

En toen, bovenop de berg zagen we hem al: de hangbrug.
Een smalle, houten brug die zacht meebewoog terwijl we erover liepen, met onder ons het heldere water en rondom de groene vallei. Een plek waar je even blijft staan, gewoon om te kijken (en uiteraard foto’s te maken \ud83d\ude09 ) en te luisteren.<\/p>

De laatste kilometers liepen we langs water, citrusbomen vol mandarijnen en citroenen, cactussen en palmbomen. Stuk voor stuk adembenemend. De lucht rook naar herfst en zon. Onze benen waren moe, maar ons hoofd was helemaal leeg.<\/p>

In totaal liepen we bijna dertien kilometer, goed voor ongeveer vier uur wandelen inclusief pauzes en lunch.
Zwaar, zeker, maar met voldoende rustmomenten goed te doen \u2014 ook voor gezinnen met wat oudere kinderen.<\/p>

\ud83c\udf38<\/strong> Onze tips voor wandelen in Oj\u00f3s en de Ricotevallei<\/strong><\/p>