{"id":5168,"date":"2026-01-23T15:12:39","date_gmt":"2026-01-23T15:12:39","guid":{"rendered":"https:\/\/blog.one4us.eu\/?p=5168"},"modified":"2026-01-24T10:42:57","modified_gmt":"2026-01-24T10:42:57","slug":"zo-voelt-het-leven-hier-nu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/2026\/01\/23\/zo-voelt-het-leven-hier-nu\/","title":{"rendered":"Zo voelt het leven hier nu"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Zo voelt het leven hier nu<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Mijn laatste persoonlijke blog<\/a> schreef ik eind december. In deze blog keek ik terug op een bewogen 2025, wat een jaar. We gingen op vakantie, vierden kerst en oud en nieuw met vrienden. In de periode daarna is er eigenlijk vooral veel gewoon gebeurd. Het leven hier is verder gegaan, zonder grote momenten, maar ook niet zonder betekenis. School, sport, boodschappen, thuiskomen. Soms voelt het nog steeds als wonen in een land dat op vakantie lijkt, en soms is het vooral gewoon leven, met alles wat daarbij hoort. En ergens daartussen merk ik dat ik zelf ook meebeweeg, zonder dat ik dat elke dag hoef te benoemen.<\/p>

Het leven hier heeft inmiddels een vast ritme. De kinderen naar school, sporten, boodschappen doen, weer naar huis. Dagen die op elkaar lijken, maar zich toch afspelen op een plek die nog steeds anders voelt dan alles wat we hiervoor kenden. Soms voelt dat bijna als vakantie, en soms is het gewoon ons dagelijkse leven, en die combinatie blijft bijzonder.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Ik merk alleen ook dat dat gewone leven lastiger vast te leggen is. Op Instagram deel ik veel, maar steeds vaker voelt het alsof ik hetzelfde verhaal vertel. Niet omdat het niet goed is, maar omdat het nu eenmaal herhaling is. En misschien hoeft dat ook niet anders. Niet alles wat fijn is, hoeft elke dag gedeeld te worden.<\/p>

Naast dat vaste ritme is er natuurlijk ook de dagelijkse realiteit van hier wonen. Dingen werken niet altijd zoals je verwacht. Soms letterlijk, zoals de kraan opendraaien en er gewoon geen water uit komt. Frustrerend, vooral op momenten dat je gewoon door wilt. Maar het hoort er inmiddels bij. Het is geen incident meer, het is onderdeel van het wonen.<\/p>

Op zulke momenten zeggen we hier eigenlijk altijd hetzelfde. Met een knipoog: Spain.<\/em> Als de kraan niets doet \u2014 Spain \ud83d\ude1c. Als het binnen kouder is dan buiten \u2014 Spain \ud83d\ude1c. Het is geen zuchten meer, geen ergernis die blijft hangen. Meer een soort gezamenlijke constatering. Zo gaat het hier. We lachen erom, lossen het op, en gaan weer verder.<\/p>

Ik merk dat ik nauwelijks nog bezig ben met de keuze zelf. Het leven hier heeft zich snel aangepast aan ons, of wij aan het leven hier. Soms voelt het nog onwerkelijk dat dit nu gewoon is, en soms denk ik er helemaal niet over na. Het is geen groot geluk en ook geen twijfel. Het is gewoon hoe het nu is. Als ik het zo opschrijf, denk ik: dit is het eigenlijk \u2014 zo voelt het leven hier nu.<\/p>

School is inmiddels ook echt onderdeel geworden van ons dagelijks leven. De kinderen hebben hun ritme, hun ochtenden, hun middagen. Het gaat niet elke dag hetzelfde, maar het gaat wel vooruit. Kleine dingen laten zien dat ze hier hun plek aan het vinden zijn.<\/p>

Na school willen ze ook steeds vaker nog even blijven spelen op het plein, met kinderen uit de klas. Afspreken zoals we dat kennen, is hier eigenlijk niet zo\u2019n ding. Je blijft gewoon nog even hangen. Soms vijf minuten, soms wat langer. Dat spontane maakt het luchtig. Het laat zien dat school niet alleen iets is waar ze naartoe gaan, maar ook een plek wordt waar ze zich prettig voelen.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Tussendoor ging ik nog even weg, samen met Inna. Een paar dagen Mallorca. De laatste dag viel vooral op door de regen, maar we pasten ons aan en maakten er alsnog fijne dagen van. Wat we precies hebben gedaan en hoe we omgingen met het weer, bewaar ik voor een aparte Mallorca-blog. Het was fijn om er even uit te zijn, en misschien nog wel fijner om daarna weer thuis te komen. Een pauze, geen ontsnapping.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Tussen\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Maandag kreeg ik een berichtje van het zusje van Danny. Ze hebben een appartement geboekt voor de zomer en komen dan deze kant op. Dat vonden we oprecht heel leuk om te horen. Het idee dat familie hier straks even deel uitmaakt van ons leven, voelt fijn en vanzelfsprekend. Alsof dit niet alleen onze plek is geworden, maar ook iets om te delen.<\/p>

Zo voelt het leven hier nu. Gewoon. Met ritme, met kleine frustraties, met kinderen die na school nog blijven spelen, met een kraan die het soms niet doet en een zee die er altijd is. Ik schrijf het niet om iets af te ronden, maar om vast te leggen waar we nu zijn. De rest komt vanzelf.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Dit was hem dan, mijn eerlijke verhaal over Zo voelt het leven hier nu.<\/strong>\u00a0<\/strong>Ons verhaal stopt hier niet, er volgt nog zoveel meer te vertellen. Volg<\/strong><\/a> ons daarom via de socials om op de hoogte te blijven. We zien je graag terug.<\/p>

Hasta luego Nicole.<\/strong><\/a><\/p>

\u201cDeze blog deelt onze persoonlijke ervaringen met verhuizen naar en wonen in Spanje. Regels en procedures kunnen verschillen per regio en per situatie. Wij zijn geen officieel adviesbureau. Waar onze kennis ophoudt, schakelen we zelf ook hulp in. Gebruik onze verhalen dus vooral als inspiratie, maar baseer je keuzes altijd op jouw eigen situatie.\u201d<\/em><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Zo voelt het leven hier nu<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"Zo\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zo voelt het leven hier nu Mijn laatste persoonlijke blog schreef ik eind december. In deze blog keek ik terug op een bewogen 2025, wat een jaar. We gingen op…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":5172,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","_lmt_disableupdate":"","_lmt_disable":"","footnotes":""},"categories":[46,283],"tags":[],"class_list":["post-5168","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-emigratie","category-zo-voelt-het-leven-hier-nu"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5168","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5168"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5168\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5206,"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5168\/revisions\/5206"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5172"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5168"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5168"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.one4us.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5168"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}