Wandelen in Cieza – tussen bloesem, bergen en herinneringen
Sommige plekken brengen je terug.
Niet alleen naar een locatie, maar naar een gevoel.
We waren al eens in Cieza geweest. Voor het water. Voor het avontuur. Voor een rafttocht over de Segura waarbij we lachend en nat weer aan wal kwamen. Hier lees je mijn blog over onze rafttocht.
Dit keer kwamen we voor iets totaal anders: een wandeling van negen kilometer door de bloesem.
En toch begon alles opnieuw bij dezelfde rivier.
Langs de rivier die dit landschap laat leven
Vanaf de parkeerplaats liep onze route eerst rustig langs de Segura. Het water stroomde kalm naast ons, bijna onopvallend, alsof het niets wist van het roze spektakel dat iets verderop op ons wachtte.
De Segura is geen kleine beek, maar een van de belangrijkste rivieren van Zuidoost-Spanje. Ze ontspringt in de bergen van Jaén en slingert zich honderden kilometers door het binnenland, voordat ze uitmondt in de Middellandse Zee. In een regio waar het klimaat droog en zonnig is, is water alles.
Hier, in de vallei van Cieza, is de rivier letterlijk de levensader.
Al eeuwenlang wordt het water gebruikt om de boomgaarden te irrigeren. Zonder de Segura zouden de uitgestrekte perzik- en abrikozenvelden hier simpelweg niet kunnen bestaan. Wat voor ons een rustige wandelgenoot was, is voor dit gebied van onschatbare waarde.
En misschien voel je dat ook, als je ernaast loopt.
De hangbrug en een zee van roze
Al snel bereikten we een hangbrug. Zo’n brug die net genoeg beweegt om je eraan te herinneren dat je erboven hangt. Onder ons stroomde de rivier. Voor ons ontvouwde zich het landschap.
En daar lag het.
Uitgestrekte roze velden, zacht en bijna dromerig, met daarachter de hoge, ruige bergen van het binnenland van Murcia. Het contrast was bijna onwerkelijk: tere bloesem tegen stoere bergwanden.
We stonden even stil.
De bloesem in Cieza – voornamelijk perzik, maar ook abrikoos en pruim – staat meestal in februari en tot ongeveer half maart in volle bloei. Een paar weken per jaar verandert deze vallei in een schilderij.
Maar wat je hier ziet is meer dan een mooi plaatje.
Een landschap dat werkt
De vallei rondom Cieza ligt beschut tussen bergen. Die natuurlijke kom houdt warmte vast en beschermt deels tegen harde wind. Het klimaat is zacht in de winter en warm in de zomer — precies de omstandigheden waarin steenfruit goed gedijt.
Wat nu een zee van roze is, wordt later groen.
En daarna, in de zomer, hangt het vol rijpend fruit dat vanuit hier zijn weg vindt naar markten in heel Europa.
Terwijl wij erdoorheen liepen, voelde het stil en bijna romantisch.
Maar tegelijkertijd is dit een landschap dat leeft van wat hier groeit.
Misschien maakt juist die combinatie het zo bijzonder.
De bergen in
Na de velden leidde het pad ons langzaam omhoog. Het landschap veranderde. Het werd ruiger. Het uitzicht wijder.
We liepen stukken door het bos waar het licht gefilterd tussen de takken door viel, en daarna weer over open paden waar je kilometers ver kon kijken over de vallei van de Segura.
Negen kilometer klinkt overzichtelijk, maar met lichte stijgingen en het wisselende terrein voel je hem uiteindelijk toch in je benen.
En dat was precies genoeg.
Soms liepen we in stilte. Soms wezen we elkaar op kleine details. En af en toe draaiden we ons om — gewoon om nog één keer dat uitzicht te zien.
Een onverwacht moment van herkenning
Bijna aan het einde van de route daalden we weer af richting de rivier.
En ineens viel het kwartje.
Dit was het startpunt van onze rafttocht van vorig jaar.
We stonden daar even stil en moesten lachen. Toen begon hier een avontuur op het water. Nu eindigde hier een dag tussen bloesem en bergen.
Dezelfde plek.
Een ander seizoen.
Een andere herinnering.
Het voelde rond.
Het centrum bewaren voor een volgende keer
Na negen kilometer besloten we het centrum niet meer in te gaan. Onze benen waren tevreden.
Toch bleef één beeld hangen: de indrukwekkende Basílica de Nuestra Señora de la Asunción, hoog boven de stad.
We zagen haar al liggen in de verte — statig, bijna uitnodigend.
Dit keer liepen we door.
Maar sommige plekken hoef je niet meteen te ontdekken. Soms is het fijn om een reden te hebben om terug te keren.
Is Cieza ook zonder bloesem de moeite waard?
Absoluut.
De bloesem is een tijdelijk cadeau van een paar weken.
Maar de combinatie van rivier, bergen, landbouwlandschap en weidse uitzichten maakt deze wandeling het hele jaar door bijzonder.
In de lente roze.
In de zomer goud en stoffig.
In de herfst warm en zacht.
In de winter stil.
Cieza gaf ons bloesem.
Maar vooral gaf het ons opnieuw een herinnering.
En ik weet nu al — we komen terug.
Dit was hem dan, mijn eerlijke verhaal over Wandelen in Cieza – tussen bloesem, bergen en herinneringen. Ons verhaal stopt hier niet, er volgt nog zoveel meer te vertellen. Volg ons daarom via de socials om op de hoogte te blijven. We zien je graag terug.
Hasta luego Nicole.
“Deze blog deelt onze persoonlijke ervaringen met verhuizen naar en wonen in Spanje. Regels en procedures kunnen verschillen per regio en per situatie. Wij zijn geen officieel adviesbureau. Waar onze kennis ophoudt, schakelen we zelf ook hulp in. Gebruik onze verhalen dus vooral als inspiratie, maar baseer je keuzes altijd op jouw eigen situatie.”
