Almuñécar: steeds weer iets nieuws ontdekken
Almuñécar stond tijdens onze mini-roadtrip niet eens bovenaan het lijstje van plekken waar ik het meest naar uitkeek. We hadden er geen strak programma voor en misschien was dat achteraf juist wel het leukste.
Want Almuñécar bleek zo’n plaats waar je gewoon begint te lopen en onderweg steeds weer iets nieuws tegenkomt.
We begonnen bij een uitzichtpunt met prachtig zicht over de omgeving en richting het Castillo de San Miguel. Alleen daarvoor was het al leuk om even te stoppen. Je krijgt daar meteen een goed beeld van hoe Almuñécar is opgebouwd: zee, heuvels, witte bebouwing en dat kasteel dat boven de plaats uittorent.
En eerlijk gezegd hadden we daar al kunnen besluiten om naar het kasteel te gaan.
Maar dat deden we niet.
Wij liepen gewoon verder richting het centrum.
En juist daardoor kwamen we weer iets anders tegen.
Parque Loro Sexi
Onderweg liepen we ineens tegen Parque Loro Sexi aan.
Een vogelpark.
En ja hoor, daar moesten we natuurlijk even naar binnen. 😅
Het park ligt tegen de helling van het Castillo de San Miguel, op ongeveer honderd meter van zee. Volgens de officiële informatie leven er ongeveer 1.500 vogels van meer dan honderd verschillende soorten, waaronder papegaaien, toekans, kaketoes, ara’s, zwanen en eenden. Er hoort ook een cactustuin bij het park.
Ik vond het juist leuk dat dit helemaal niet vooraf gepland was.
Dat zijn voor mij vaak de leukste dingen op reis. Niet denken: om 11.00 uur moeten we daar zijn en om 13.00 uur daar, maar gewoon ergens tegenaan lopen en denken: ach, waarom ook niet?
En met kinderen werkt dat vaak ook gewoon goed.
Even iets anders dan alleen door straatjes lopen of naar gebouwen kijken.
Daarna door naar El Majuelo
Na het vogelpark liepen we verder en kwamen we terecht bij Parque El Majuelo.
En daar veranderde de sfeer ineens weer compleet.
Het is niet zomaar een park, maar een combinatie van botanische tuin en archeologische plek. Je vindt er subtropische planten én resten van oude viszoutfabrieken. De plek ligt aan de voet van Castillo de San Miguel, vlak bij Playa de San Cristóbal.
En juist die oude resten vond ik interessant.
Wij liepen daar eigenlijk gewoon rond en zagen ineens ruïnes waarvan we eerst dachten: wat is dit precies?
Het bleken overblijfselen te zijn van een oude visverwerkings- en zoutindustrie. In Almuñécar werd in de oudheid vis geconserveerd en ook garum geproduceerd, de beroemde vissaus die in de Romeinse wereld heel gewild was. De officiële toeristische informatie noemt die oude salting factory expliciet als een van de historische plekken van de stad.
Dat is precies wat ik leuk vond aan Almuñécar.
Je denkt misschien eerst vooral aan kust, strand en vakantie.
En ineens sta je midden tussen archeologische resten en hoor je dat hier eeuwen geleden al volop vis werd verwerkt.
Niet naar het kasteel — en dat was prima
Het Castillo de San Miguel zelf hebben wij uiteindelijk niet bezocht.
Dat klinkt misschien een beetje gek, omdat het natuurlijk één van de bekendste plekken van Almuñécar is. Het kasteel ligt hoog boven de stad en kent resten uit meerdere periodes, waaronder de Romeinse en Nasridische tijd.
Maar eerlijk?
Ik vond het helemaal niet erg dat we het niet hebben gedaan.
We hadden die dag al zoveel gezien door gewoon rond te lopen. Het uitzicht, het vogelpark, El Majuelo, de oude resten en de straatjes onderweg.
Soms hoeft niet alles afgevinkt te worden.
Sterker nog, juist doordat we niet overal naar binnen gingen, voelde de dag heel ontspannen.
Wat wij leuk vonden aan Almuñécar
Almuñécar voelde voor mij minder “perfect plaatje” dan Nerja, maar juist daardoor vond ik het verrassend leuk.
Nerja maakte bij mij meteen indruk door hoe mooi alles eruitzag.
Almuñécar werkte anders.
Daar zat de charme juist in het steeds weer iets nieuws tegenkomen.
Een uitzichtpunt.
Een vogelpark.
Een botanisch park.
Archeologische resten.
En ondertussen gewoon door een levendige kustplaats lopen.
Dat maakte de dag veel afwisselender dan ik vooraf had verwacht.
Almuñécar met kinderen
Met kinderen vond ik Almuñécar ook heel prettig.
Vooral Parque Loro Sexi zorgde natuurlijk voor afwisseling, maar ook El Majuelo werkte goed omdat je er vrij kunt rondlopen en niet het gevoel hebt dat je constant stil moet zijn of ergens lang moet blijven staan.
Ik zou met kinderen hier juist niet proberen om te veel musea of historische plekken achter elkaar te plannen.
Combineer iets cultureels met iets luchtigers.
Bijvoorbeeld het uitzicht en eventueel het kasteel, daarna Loro Sexi en vervolgens rustig door El Majuelo lopen.
Dat werkte voor ons prima.
Onze tips voor Almuñécar
Mijn belangrijkste tip zou zijn: plan niet alles dicht.
Almuñécar is juist leuk om lopend te ontdekken.
Het officiële toerismebureau noemt onder andere het Peñón del Santo, Castillo de San Miguel, Loro Sexi, El Majuelo, Romeinse aquaducten en thermen als belangrijke plekken om te bezoeken.
Wij hebben lang niet alles daarvan gedaan.
En toch hadden we absoluut het gevoel dat we veel van de plaats hadden gezien.
Wil je naar Loro Sexi, check dan vooraf even de actuele openingstijden. Die veranderen per seizoen en het park sluit op sommige dagen of delen van de dag.
En als je van geschiedenis houdt, zou ik zeker wat tijd nemen voor El Majuelo en de oude salazonesresten.
Daar zit veel meer achter dan je op het eerste gezicht zou denken.
Hoeveel tijd heb je nodig?
Voor wat wij deden, zou ik minimaal een halve dag rekenen.
Wil je ook het Castillo de San Miguel bezoeken, de Romeinse aquaducten bekijken of uitgebreider door het oude centrum lopen, dan kun je er makkelijk een hele dag van maken.
Wij vonden juist de combinatie fijn van rondlopen, onverwachte stops en niet te veel hoeven.
Zouden wij teruggaan?
Ja.
Niet omdat ik het gevoel heb dat we iets móéten afmaken, maar juist omdat Almuñécar prettig voelde.
Er is genoeg om te zien, maar je hoeft nergens gehaast doorheen.
Ik zou een volgende keer misschien alsnog het Castillo de San Miguel bezoeken en ook wat meer van de kust en stranden bekijken.
Maar wat mij van deze eerste keer vooral is bijgebleven, is hoe spontaan die dag verliep.
We begonnen bij een mooi uitzichtpunt.
Liep tegen een vogelpark aan.
Dwaalden daarna door een botanisch park vol geschiedenis.
En voor we het wisten hadden we veel meer gezien dan we vooraf überhaupt gepland hadden.
Dat vond ik misschien wel precies de charme van Almuñécar.
Dit was hem dan, mijn eerlijke verhaal over Almuñécar: steeds weer iets nieuws ontdekken. Ons verhaal stopt hier niet, er volgt nog zoveel meer te vertellen. Volg ons daarom via de socials om op de hoogte te blijven. We zien je graag terug.
Hasta luego Nicole.
“Deze blog deelt onze persoonlijke ervaringen met verhuizen naar en wonen in Spanje. Regels en procedures kunnen verschillen per regio en per situatie. Wij zijn geen officieel adviesbureau. Waar onze kennis ophoudt, schakelen we zelf ook hulp in. Gebruik onze verhalen dus vooral als inspiratie, maar baseer je keuzes altijd op jouw eigen situatie.”
